Πρώτη φορά στα 25 χρόνια της εκπαιδευτικής μου υπηρεσίας που ένοιωσα άσχημα για την συνδικαλιστική μου εκπροσώπηση. Αμήχανος και προβληματισμένος για την πορεία του συνδικαλιστικού μας κινήματος και των οργάνων του. Αναφέρομαι στην ΟΛΜΕ σε σχέση με την απεργία των συναδέλφων μας εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας.
Η κινητοποίηση τους ήταν αποφασισμένη από τον περασμένο Ιούνιο, ήταν απόφαση του συνεδρίου τους . Η ΟΛΜΕ έπρεπε να είχε προετοιμαστεί στην περίπτωση που θα ήταν επιτυχημένη να συμπορευτεί με την ΔΟΕ. Άλλωστε τα διάφορα πανεκπαιδευτικά μέτωπα που ευαγγελίζονται διάφοροι κτίζονται στη δράση.
Στην αγωνιώδη μας προσπάθεια να συντεθούν απόψεις στο ΔΣ της ΟΛΜΕ και να συμπορευτούμε με την ΔΟΕ έστω τη 2η βδομάδα της απεργίας , προσωπικά είχα την αίσθηση ότι κάποιοι στο ΔΣ της ΟΛΜΕ σαν να έπαιζαν τις “κουμπάρες”. Εμείς οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί πρέπει να αναιρέσουμε το όνειδος της ΟΛΜΕ, να κλείσουμε σήμερα τα σχολεία και να συμμετέχουμε όλοι στο συλλαλητήριο στις 11 το πρωί στην πλ. Ελευθερίας. Τα αιτήματα των δασκάλων είναι και δικά μας αιτήματα.
Αν δεν επιτύχει η απεργία τους και η δική μας θέση θα καταστεί δεινή, τόσο στα εκπαιδευτικά όσο και στα οικονομικά μας αιτήματα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 27/9/2006
Δεν ξεκίνησε ακόμη το νέο σχολείο της Β/θμιας Εκπ/σης και από τις έγγραφές είναι φανερό ότι δεν προσελκύει μαθητές.
Αν δούμε από τα στοιχεία πέντε ημερήσιων ΕΠΑΛ της πόλης , τα τέσσερα είναι στα περυσινά επίπεδα και τα δύο σε χαμηλότερα σε σχέση με τα αντίστοιχα ΤΕΕ.
Αν συνυπολογίσομε ότι τα ημερήσια ΕΠΑΛ είναι πέντε ενώ τα αντίστοιχα ΤΕΕ ήταν έξι τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Ένα άλλο στοιχείο που προκύπτει στις συζητήσεις με τους μαθητές κατά την έγγραφή τους και πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, είναι ότι ζητάνε όχι γενική ειδικότητα π.χ μηχανολόγος αλλά ειδικότητα επάγγελμα π.χ υδραυλικός.
Φαίνεται δυστυχώς να επαληθευόμαστε για άλλη μια φορά , από την πρώτη ανακοίνωση του υπουργείου για τις αλλαγές στην τεχνικοεπαγγελματική εκπ/ση, επισημάναμε ότι το ΕΠΑΛ είναι πολύ γενικό, ουσιαστικά θεωρητικό, ένα συνηθισμένο λύκειο με κάποιες μικρές παραλλαγές και δεν θα ανταποκριθεί στις ανάγκες των μαθητών και της ελληνικής κοινωνίας.
Το υπουργείο πρέπει να κάνει τις απαραίτητες διορθώσεις στην τεχνική εκπ/ση, σύντομα πριν συσσωρευτούν οι ζημιές. Δεν πειράζει να κάνουμε λάθη, αρκεί να τα αντιλαμβανόμαστε και να τα διορθώνουμε, εκτός και αν δεν είναι λάθη αλλά σχεδιασμοί.
Η προκήρυξη του υπουργείου για την επιμόρφωση των υπευθύνων για τις σχολικές βιβλιοθήκες όριζε η επιλογή να γίνεται από το ΠΥΣΔΕ με την διαδικασία της συνέντευξης, δεν είναι κακό το ΠΥΣΔΕ να αποκτά αρμοδιότητες και να διευρύνεται ο ρόλος τους.
Αυτό που πρέπει όμως να σημειώσουμε είναι ότι η συνέντευξη ήταν γενική, δεν είχε μοριοδότηση και δεν προέβλεπε αιτιολόγηση. Με αυτό δεν θέλω να πω ότι το συμβούλιο μερολήπτησε στην κρίση του κάθε άλλο στάθηκε πολύ καλά και στο θέμα της διαδικασίας και της ουσίας, απλώς τέτοιου είδους προκηρύξεις πρέπει να αποφεύγονται.
Από το ΠΥΣΔΕ θα γίνεται και η επιλογή των υποδιευθυντών των σχολείων μέσα από ένα πίνακα, που θα συντάσσει ο σύλλογος του σχολείου από τους ενδιαφερόμενους. Με την διαδικασία της συνέντευξης το συμβούλιο θα επιλέγει τους υποδιευθυντές από τον παραπάνω πίνακα. Εδώ το υπουργείο περιορίζει την λειτουργία του συλλόγου διδασκόντων και αυτό είναι λάθος.
Το ΠΥΣΔΕ μπορεί να αναιρέσει το λάθος του υπουργείου και να κάνει αποδεκτή την πρόταση του συλλόγου, εκτός και αν αιτιολογημένα έχει αντιρρήσεις.
Με τα παραπάνω διαφαίνεται μια τάση του υπουργείου να δώσει στα ΠΥΣΔΕ αρμοδιότητες, αυτό θα είναι καλό αλλά πρέπει τα συμβούλια να ενισχυθούν υλικοτεχνικά και κυρίως οι συμμετέχοντες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 20/9/2006
Οι Ενετοί ομολογουμένως φρόντισαν πάρα πολύ τη πόλη του Ηρακλείου, την στόλισαν με την ανέγερση όμορφων κτιρίων και την περιτείχισαν. Το συγκρότημα των τειχών της πόλης μας ήταν το μεγαλύτερο οχυρωματικό έργο της εποχής του και μια πολύτιμη ιστορική κληρονομιά για μας. Είναι πραγματικά πόνος ψυχής στις μέρες μας να βλέπεις να φυτρώνουν στις πέτρες αγριόχορτα. Τα φυτά με τις ρίζες τους συντελούν πάρα πολύ στη διάβρωση και από αυτά ουσιαστικά αρχίζει η διάβρωση της πέτρας.
Μήπως θα ήταν αποτελεσματικότερο τα συνεργεία του Δήμου να ξεπατώνουν τα αγριόχορτα κάθε Άνοιξη, από το να παρακολουθούμε ως σιωπηλοί θεατές τη καταστροφή και κατόπιν εορτής να προκηρύσσουμε ειδικές μελέτες και μεγάλες εργολαβίες για την αποκατάσταση τους;
