Στις 10 Μαΐου είναι οι εκλογές στην ΕΛΜΕ Ηρακλείου για το συνέδριο της ομοσπονδίας.
Πρόκειται για το συνδικαλιστικό συνέδριο της ΟΛΜΕ, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι πρέπει να συζητήσουν τα συνδικαλιστικά ζητήματα του κλάδου , να χαράξουν τις κατευθύνσεις του συνδικαλιστικού μας κινήματος και να λάβουν αποφάσεις που θα πρέπει να υλοποιήσει το νέο συμβούλιο που θα εκλεγεί.
Είναι λοιπόν το πιο σημαντικό γεγονός στις συνδικαλιστικές μας διαδικασίες.
Όμως τα τελευταία συνέδρια δεν ανταποκρίνονται στην κρισιμότητα των περιστάσεων.
Έχουν εκφυλιστεί σε σημαντικό βαθμό και έχουν ολισθήσει σε στείρες κομματικές αντιπαραθέσεις, όπου απλώς τσεκάρονται οι αλήθειες και οι θέσεις των παρατάξεων και στο τέλος μετράνε τα κουκιά , χωρίς ουσιαστικές προσπάθειες για σύνθεση και τη λήψη αποφάσεων που θα προωθήσουν το συνδικαλισμό μας. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από το γεγονός ότι ενώ ως κλάδος αναλώνομε πολλές δυνάμεις στο συνδικαλισμό ,δεν έχομε τα ανάλογα αποτελέσματα.
Πρέπει στο φετινό συνέδριο να δούμε κάποια πράγματα διαφορετικά:
-Το συνέδριο είναι συνδικαλιστικό και όχι εκπαιδευτικό, το οποίο γίνεται σε άλλο χρόνο και έχει άλλες διαδικασίες, να συζητηθούν λοιπόν μόνο τα συνδικαλιστικά ζητήματα
-Τα εκπαιδευτικά ζητήματα είναι πολύ σημαντικά, αλλά η επίλυση τους δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μια κινητοποίησης, είναι θέμα καθημερινής ζύμωσης στους εκπαιδευτικούς και στη κοινωνία, συζήτησης και διαπραγμάτευσης με το υπουργείο.
Ως συνδικαλιστικά ζητήματα πρέπει να ξεκαθαρίσομε τα παρακάτω:
1) Οικονομικό . Ολοι αναγνωρίζομε τη σημαντικότητα του, όμως μπορεί να λυθεί μόνο με τρόπο που δεν θα επιρεάζει την μισθοδοσία των άλλων συναδέλφων δημόσιων υπαλλήλων π. χ με τη θέσπιση εξεταστικού επιδόματος.
Πρέπει να συνειδητοποιήσομε ότι δεν μπορούμε από μόνοι μας να επιβάλομε μια γενικότερη αναδιανομή του παραγόμενου εθνικού πλούτου υπέρ των εργαζομένων
2) Διαμόρφωση εκπ/κου μισθολογίου.
3) Ασφαλιστικό με την ιδιαιτερότητα του εκπαιδευτικού. Είναι πραγματικά κοινωνικό το αίτημα ο εκπαιδευτικός να συνταξιοδοτείται με πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια υπηρεσίας ώστε να απομακρύνεται από την τάξη πριν αμβλυνθούν τα αντανακλαστικά του.
4) Εργασιακές σχέσεις
Θα είναι καταστροφικό να τεθεί θέμα οργανωτικών αλλαγών από την άποψη ότι δεν έχουν συζητηθεί και ζυμωθεί ώστε να διαμορφωθούν οι απαιτούμενες πλειοψηφίες, απλώς θα το εκφυλίσουν, όπως συνέβη και με τα προηγούμενα. Πρέπει να όμως να απαιτήσομε τη δέσμευση ότι τον επόμενο χειμώνα , με την ίδια σύνθεση συνέδρων , θα προχωρήσουν σε οργανωτικό συνέδριο, πάνω σε συγκεκριμένες οργανωτικές αλλαγές που οπωσδήποτε δεν θα θίγουν τη σημερινή δομή του συνδικ/κου κινήματος.
Πρέπει όμως να καταθέσομε κάποιες ασφαλιστικές δικλείδες για τη λειτουργία του συμβουλίου όπως:
- Να μην έχει κανείς το δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα για το ΔΣ αν δεν έχει εκλεγεί σύνεδρος. Η κοπτάτσια μπορεί να ήταν ένα χρήσιμο εργαλείο στις εποχές της βαθιάς παρανομίας αλλά για στην εποχή μας δεν έχει κανένα νόημα, είναι επιζήμια.
- Να τεθεί όριο για τον αριθμό των θητειών στο ΔΣ της ΟΛΜΕ π.χ τρεις θητείες.
- Να αυξηθεί στα 3 χρόνια η διάρκεια του ΔΣ της ΟΛΜΕ, θα είναι σε αντιστοιχία με το συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ, θα περιοριστεί η σπατάλη χρημάτων και δυνάμεων των εκπαιδευτικών, το χρονικό διάστημα δεν είναι μεγάλο για να έλθει πιθανόν σε αναντιστοιχία με το εκλογικό σώμα. Το συμβούλιο θα έχει περισσότερο χρόνο για ουσιαστική λειτουργία.
- Το ΔΣ της ΟΛΜΕ να μην διαμορφώνει την εισήγηση για την αρχή της συνδικαλιστικής χρονιάς αν δεν προηγείται συνέλευση των προέδρων ώστε να μεταφέρονται και να καθορίζουν οι προβληματισμοί και οι απόψεις της βάσης.
- Τα προγράμματα δράσης, όταν περιέχουν απεργιακές κινητοποιήσεις να μην ψηφίζονται αν δεν έχουν την καταγεγραμμένη συμφωνία πολύ μεγάλου ποσοστού των εκπαιδευτικών.
Πρέπει να απαιτήσομε από τις παρατάξεις και τους συναδέλφους στο νέο ΔΣ της ΟΛΜΕ να ασχοληθούν με τα προβλήματα του κλάδου με τρόπο που να ενώνει και να συσπειρώνει, οι όποιες πλειοψηφίες, συνεργασίες και συμφωνίες να διαμορφώνονται πάνω στο συγκεκριμένο πρόβλημα- αίτημα και όχι σε ένα πακέτο αιτημάτων, κάτι που δυσχεραίνει τη συσπείρωση αφού ενδεχομένως να μην συμφωνούν όλοι με όλα τα αιτήματα . Για όποια ζητήματα – αιτήματα λοιπόν υπάρχουν αυτές οι πλειοψηφίες που δημιουργούν ευρύτερες συσπειρώσεις, να διαμορφώνεται διεκδικητικό πλαίσιο απλό, ρεαλιστικό και πρωτίστως να το διακρίνει η συνέπεια και η σοβαρότητα. Για τα ζητήματα που δεν υπάρχει ο όρος της ευρείας πλειοψηφίας και συσπείρωσης να ανοίγονται οι διαδικασίες, να ζυμώνεται στη βάση ώστε να ωριμάζει σιγά- σιγά ο τρόπος προσέγγισης και η επίλυση του. Θα ήταν πολύ αποτελεσματικό αν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού το Δ.Σ της ΟΛΜΕ επεξεργαζόταν τα διάφορα ζητήματα και ιεραρχούσε τα προβλήματα. Είναι απαραίτητο το Δ Σ της ΟΛΜΕ που θα εκλεγεί να συσπειρώσει, να εμπνεύσει, να συνεγείρει και προπαντός να πείσει τους καθηγητές στην αποτελεσματικότητα της κοινής προσπάθεια και της συλλογικής δράσης.
Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα συνδικαλιστικά συνέδρια δεν γίνονται για να διακηρύσσουν κάποιοι τις θέσεις τους και την ιδεολογία τους και να αποδεικνύουν ως σύνεδροι πόσο καθαροί πήγαν και πόσο άσπιλοι γύρισαν.
Τα συνέδρια γίνονται για να συζητούνται τα προβλήματα του κλάδου , να γίνονται υποχωρήσεις και συνθέσεις ώστε να συνδιαμορφώνονται θέσεις που θα δεσμεύσουν τις παρατάξεις και το συμβούλιο της ΟΛΜΕ και να χαράσσονται ρεαλιστικές στρατηγικές για τις διεκδικήσεις του κλάδου.
Θα ήταν πολύ χρήσιμο οι σύνεδροι από την ΕΛΜΕ Ηρακλείου, αν συζητήσουν αυτά τα ζητήματα, να προκαλέσουν μια γενική συνέλευση ώστε να διαμορφωθεί κοινή στάση. Να τα θέσουν στις παρατάξεις τους και στο σώμα του συνεδρίου και να απαιτήσουν την υιοθέτηση τους, ακόμη και αν δεν ψηφιστούν θα προβληματίσουν πολλούς συνέδρους.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 25/4/2007
Πενθήμερη είναι αυτή. Μια και μοναδική. Όνειρο και φαντασίωση του κάθε μαθητή. Όλα είναι έτοιμα και σχεδιασμένα από καιρό με καταπληκτική λεπτομέρεια.
Σε ποιο δωμάτιο, ποιος θα κοιμηθεί με ποιον, ομοιόμορφες μπλούζες ,τα μικρά ονόματα στα καπέλα και το πανό του σχολείου, τράπουλα και τάβλι, ποτά για να φτιάξουμε κεφάλι, τουμπερλέκι και ντέφι για να κάνουμε κέφι, cd player και γουόκμαν, γυαλιά ηλίου για τις νύχτες και για να κρύβουμε τους μαύρους κύκλους, μπόλικο ζελέ στην υπηρεσία της τρίχας, εξαντλητικές πρόβες στον καθρέπτη για τις χορευτικές φιγούρες, ατάκες και συνθήματα για κάθε περίσταση, αφρό ξυρίσματος για όσους τολμήσουν να κοιμηθούν, σχεδιασμένες φάρσες και πλάκες, δίπλωμα οδήγησης για τα «παπάκια», μαγιό για το τζακούζι του ξενοδοχείου , «τί θα πάρουμε μαζί μας», «πού θα πάμε το βράδυ» στις ηρωικές και πένθιμες μεταμεσονύχτιες εξόδους, πόσο πάει η μίζα σε κάθε νυχτομάγαζο και κυρίως «τί θα φορέσουμε το βράδυ»; νεσεσέρ γεμάτο μπουκαλάκια και μπιχλιμπίδια, μεικ απ για πολλαπλές χρήσεις, όπως αυτής της συγκάλυψης, απαραίτητο και το φουλάρι, προσοχή στην πυτζάμα που φοριέται παντού, ακόμα και στα πάρτι, γόβα στιλέτο και τατουάζ προχωρημένης αισθητικής; Απαραίτητα και τα αξεσουάρ: φωτογραφική μηχανή, βιντεοκάμερα για να καταγράφει τα πάντα παντού, όπως συνηθίζεται στις μέρες μας. Και το ατομικό φαρμακείο:
βιταμίνες για να τονώσουμε το κορμί μας από τα μπαρ και τα ξενύχτια, καραμελίτσες για το λαιμό (έχει και η επικοινωνία το κόστος της). Να μη ξεχάσουμε το φορτιστή του κινητού μας και ξεμείνουμε από επικοινωνία.
Και φυσικά προηγείται η επίσκεψη σε ξεχασμένους συγγενείς μέχρι και δεύτερου βαθμού για να εξασφαλίσουμε τα χρήματα. Τα γούστα κοστίζουν και η πενταήμερη, λένε, έχει γούστα. Αρκεί να γλιτώσουμε την πρωινή ξενάγηση, να απαλλαγούμε από τις παρατηρήσεις του συνοδού καθηγητή. Αρκεί να μην πάμε πουθενά, να μη δούμε τίποτα. Ένας εθελοντικός εγκλεισμός στο χώρο του ξενοδοχείου και μάλιστα χωρίς κάμερες οn line. Με μόνη απόδραση τη βραδινή έξοδο. Εκεί που βρίσκεσαι πάντα με πολλούς και είσαι πάντα μόνος.
Πενθήμερη προκάτ. Πενθήμερη που παγιδεύεται και πνίγεται μέσα στο τελετουργικό μιας στημένης ατμόσφαιρας. Πενθήμερη μιας άγουρης και βιαστικής ενηλικίωσης. Πενθήμερη που πρέπει να πείσουμε ότι μπορούμε να κάνουμε ακριβώς αυτά που κάνουν οι μεγάλοι. Πενταήμερη για τα τουριστικά γραφεία.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 18/4/2007
Για παταγώδη αποτυχία του Δήμου Ηρακλείου στη συντήρηση των σχολικών κτιρίων της πόλης και των δημοτικών διαμερισμάτων κάνει λόγο ο δημοτικός σύμβουλος και διευθυντής του 4ου Εσπερινού ΕΠΑ.Λ. κ. Νίκος Αλεξάκης.
Όπως καταγγέλλει ο κ. Αλεξάκης, την ώρα που πολλά σχολεία βρίσκονται σε άθλια κατάσταση και έχουν ανάγκη σωρείας επισκευών, τα κονδύλια που διατίθενται από το υπουργείο Εσωτερικών στο Δήμο Ηρακλείου για τη συντήρηση των σχολικών κτιρίων δεν απορροφούνται και δεν αξιοποιούνται στο έπακρον. Τεκμηριώνοντας την καταγγελία του αυτή, ο κ. Αλεξάκης παρέθεσε στη “Ν. Κρήτη” στοιχεία από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου της Δευτέρας 12 Μαρτίου, όπου συζητήθηκε μεταξύ άλλων το θέμα της συντήρησης των σχολικών κτιρίων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, κατά το 2006 διατέθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών στο Δήμο για συντήρηση σχολείων 475.885,10 ευρώ. Από το κονδύλι αυτό, ωστόσο, απορροφήθηκαν μόλις 152.582,43 ευρώ. Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να μεταφέρει το υπόλοιπο των 323.302,67 ευρώ στο 2007, ενώ ταυτόχρονα μεταφέρθηκε και κονδύλι 239.909,73 ευρώ, το οποίο αποτελεί υπόλοιπο του 2005, καθώς ούτε τότε είχε απορροφηθεί το σύνολο της χρηματοδότησης για τη συντήρηση των διδακτηρίων!
«Είναι τραγικό να έχουμε πολλά σχολικά συγκροτήματα που θυμίζουν αχούρια και να μην κάνουμε τίποτα γι’ αυτό, παρά το γεγονός ότι, όπως αποδεικνύεται, υπάρχουν τα χρήματα που απαιτούνται για την επισκευή και τη συντήρησή τους», τονίζει ο κ. Αλεξάκης και συνεχίζει: «Αυτή τη στιγμή έχουμε πιστώσεις ύψους 563.212,40 ευρώ των ετών 2005 και 2006, τις οποίες δεν κατάφερε να αξιοποιήσει ο Δήμος Ηρακλείου για να συντηρήσει κι να επισκευάσει τα σχολικά κτίρια, ενώ όλοι γνωρίζουμε πως οι ανάγκες τους είναι τεράστιες και πως οι γονείς και οι κηδεμόνες καλούνται συχνά-πυκνά να χρηματοδοτούν κι αυτοί».
Ο δημοτικός σύμβουλος και διευθυντής του 4ου Εσπερινού ΕΠΑ.Λ. εξέφρασε την άποψη πως η μεταφορά πιστώσεων σε ένα τόσο ευαίσθητο τομέα με τόσες ανάγκες ισοδυναμεί με αναποτελεσματικότητα του Δήμου στη συντήρηση των σχολικών κτιρίων και κάλεσε τους εκπαιδευτικούς φορείς, τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων και τις μαθητικές κοινότητες να αναλάβουν δράση.
Όπως είπε, «θα πρέπει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Αυτό που σίγουρα δεν μπορεί να συνεχιστεί είναι τα χρήματα να λιμνάζουν, να μην αξιοποιούνται για το σκοπό που δίνονται, και πολλά σχολικά συγκροτήματα να θυμίζουν αχούρια. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν χρήματα για τη συντήρηση των σχολικών κτιρίων και, αντί αυτά να αξιοποιούνται, μαθητές και εκπαιδευτικοί να είναι καθημερινά αντιμέτωποι με φαινόμενα που υποβαθμίζουν την αισθητική και τη διάρκεια ζωής των κτιρίων, και που επιδρούν αρνητικά στην εκπαιδευτική διαδικασία».
Τα αίτια
Οι εργασίες επισκευής και συντήρησης στα σχολικά κτίρια έχουν μια ιδιαιτερότητα. Πρέπει να γίνονται εκτός σχολικού ωραρίου, κυρίως δηλαδή σε περιόδους διακοπών, αργιών και σαββατοκύριακων. Θα πρέπει να γίνονται γρήγορα και σε πολλές περιπτώσεις ταυτόχρονα, ώστε να εξυπηρετούνται όλες οι ανάγκες χωρίς να δημιουργούνται εμπόδια στην ομαλή λειτουργία των σχολείων.
Για το λόγο αυτό, ο κ. Αλεξάκης υποστηρίζει ότι «θα πρέπει να δούμε με άλλο τρόπο τη συντήρηση των σχολικών κτιρίων», καθώς «είναι φανερό πως τα συνεργεία του Δήμου Ηρακλείου με τη στελέχωση, τον εξοπλισμό τους και τη λειτουργία τους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες, ώστε να απορροφηθούν τα χρήματα και να συντηρηθούν επαρκώς τα σχολεία. Το σύστημα της αυτεπιστασίας στη συντήρηση των σχολικών κτιρίων, με τις δυνάμεις του Δήμου, αποδεικνύεται ανεπαρκές κι αναποτελεσματικό».
Προτάσεις
Για να γίνει αποτελεσματικός ο τρόπος της συντήρησης των σχολείων, ο κ. Αλεξάκης προτείνει:
* Οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου, σε συνεργασία με τα Διαμερισματικά Συμβούλια, μπορούν να επισκεφτούν όλα τα σχολεία και μαζί με τους διευθυντές των σχολικών μονάδων και τις σχολικές επιτροπές να εξετάσουν τις ανάγκες για επισκευές και συντήρηση, να τις καταγράψουν και να τις ιεραρχήσουν.
* Αξιοποιώντας όλες τις διατιθέμενες πιστώσεις μπορούν προκηρύσσονται τέσσερα έργα, ένα ανά Διαμερισματικό Συμβούλιο, τα οποία θα εκτελούνται την καλοκαιρινή περίοδο με ευθύνη των Διαμερισματικών Συμβουλίων.
* Να συνεχίσει να υπάρχει ένα έργο με αυτεπιστασία του Δήμου, για την κάλυψη επειγουσών ζημιών και τυχόν καταστροφών καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου στα 180 σχολικά συγκροτήματα του Δήμου.
* Θα μπορούσε επίσης ο Δήμος να χρηματοδοτήσει τις σχολικές επιτροπές, οι οποίες να προκηρύξουν άτυπους μειοδοτικούς διαγωνισμούς και να γίνουν οι συντηρήσεις με αυτεπιστασία της κάθε σχολικής επιτροπής. Εξάλλου, η σχολική επιτροπή είναι αντιπροσωπευτικό όργανο, αφού ο πρόεδρός της είναι ορισμένος από το Δήμο – συνήθως δημοτικός σύμβουλος – εκπροσωπούνται όλοι οι φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας του σχολείου (διευθυντής, γονείς, μαθητές), ενώ έχει νομική και φορολογική υπόσταση.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ – 11/4/2007
