Με τη ματιά του υπουργείου Παιδείας
Λείπουν ακόμη από τα σχολεία μας στο Νομό Ηρακλείου περίπου 120 εκπαιδευτικοί.
Αυτό όμως μπορεί και να μην είναι σημαντικό πρόβλημα, ενδεχομένως να έχει και κάποια θετικά.
Οι χιλιάδες διδακτικές ώρες που έχουν χαθεί μπορούν θαυμάσια να αναπληρωθούν με την εντατικοποίηση της διδασκαλίας. Αν οι καθηγητές, όταν τοποθετηθούν, γράφουν ότι δίδαξαν σε κάθε μάθημα περισσότερες σελίδες στο βιβλίο ύλης, στο τέλος της χρονιάς η ύλη θα έχει θαυμάσια καλυφθεί. Μπορούν επίσης να καλυφθεί με τη λειτουργία του σχολείου τα Σαββατοκύριακα ή σε διπλή βάρδια. Μπορεί επίσης το υπουργείο να διανείμει τα χαμένα μαθήματα σε D V D με έναν εικονικό καθηγητή να παραδίδει σε μια θαυμάσια εικονική τάξη και ο μαθητής να τα μελετά σπίτι του…
Αφήστε που «ουδέν κακόν αμιγές καλού».
Μπορεί οι μαθητές να μην κάνουν μαθήματα, αλλά αυτό συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση τους αφού τα κενά τους επιτρέπουν να συγκεντρώνονται στις παρακείμενες καφετέριες, στα μπιλιαρδάδικα, στα internet καφέ και σε άλλα ευαγή στέκια της πόλης μας.
Λείπουν και αρκετά βιβλία, αλλά και αυτό δεν είναι αναγκαία μόνο κακό. Λείπει βέβαια το εγκεκριμένο βιβλίο, αυτό που διανέμεται δωρεάν, αλλά υπάρχουν τόσα άλλα παρεμφερή, ο γονιός μπορεί να τα αγοράσει, ο καθηγητής να διδάσκει κατά προσέγγιση, συμψηφιστικά από όλα τα βιβλία και έτσι ο μαθητής να αποκτά την πλουραλιστική γνώση. Ουσιαστικά με τον τρόπο του το υπουργείο ικανοποίησε ένα πάγιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας, «τα πολλαπλά βιβλία».
Σε πολλές περιπτώσεις λείπει και το αναλυτικό πρόγραμμα, ο οδηγός δηλαδή για την ύλη που θα διδαχθεί, αλλά και αυτό δεν είναι υποχρεωτικά κακό. Κάθε άλλο, δίνει την δυνατότητα στον εκπαιδευτικό να παίρνει πρωτοβουλίες και να αυτενεργεί. Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί και ένα ιδιότυπο στοίχημα «αυτό που διδάσκει ο τάδε καθηγητής είναι στην διδακτέα ύλη; Το παίζω 1:2.23» και από τα έσοδα του να χρηματοδοτηθούν τα σχολεία…
Α.. είναι και η ενισχυτική διδασκαλία στα γυμνάσια, ο θεσμός που θεσπίστηκε για να άρει τις ανισότητες και να δημιουργεί ίσες ευκαιρίες ανάμεσα στους μαθητές. Αυτή την ξεχάσαμε πια, αλλά δε βαριέσαι, πού να κουβαλάμε τους μαθητές τα απογεύματα στο σχολείο, έχουν τόσα video game να παίξουν σπίτι τους.
Αν καλοεξετάσομε δηλαδή τα προβλήματα των σχολείων και τα δούμε από όλες τις όψεις τους μπορεί και να αποδειχθεί ότι δεν υφίσταται ζήτημα. Ο υπουργός της Παιδείας λοιπόν έχει δίκιο, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στην εκπαίδευση, οι καταλήψεις είναι αδικαιολόγητες και οι καταληψίες μαθητές υποκινούμενοι. Ε, λοιπόν μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι, όλα βαίνουν καλώς…
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 15/11/2007
Αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά τις δυσκολίες της επιλογής για τη θέση του διευθυντή.
Προσωπικά έχω συμμετάσχει πολλές φορές σε συμβούλια επιλογής και γνωρίζω τις δυσκολίες.
Ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για συναδέλφους που έχουν τα ίδια σταθερά μόρια , όποτε όλα κρίνονται από την συνέντευξη και τα συνεκτιμώμενα, δηλαδή από την απόδοση στις όποιες θέσεις κατείχαν κατά καιρούς, το βιογραφικό τους και τη γενικότερη διαδρομή τους ως επιστήμονες, εκπαιδευτικοί, πολίτες και άνθρωποι.
Τα συνεκτιμώμενα είναι διάφορα και διαφορετικά σε κάθε περίπτωση και το συμβούλιο πρέπει να ιεραρχήσει και να δώσει την ανάλογη βαρύτητα.
Οπωσδήποτε όμως τη μεγαλύτερη βαρύτητα πρέπει να έχει ότι σχετίζεται με τους μαθητές, το σύλλογο διδασκόντων του σχολείου, και τους γονείς. Το σύνολο δηλαδή της εκπαιδευτικής κοινότητας ενός σχολείου, που είναι και οι τελικοί αποδέκτες και θα τύχουν των όποιων ευνοϊκών ή αρνητικών συνεπειών του έργου και της προσωπικότητας του δ/ντη.
Όταν υπάρχει επιστολή ολόκληρου του συλλόγου, κοινή επιστολή και παράσταση του συλλόγου των γονέων και του 15λους, δεν πρέπει να έχει ενδοιασμό κανένα υπηρεσιακό συμβούλιο , ακόμη περισσότερο οι αιρετοί που έχουν εκλεγεί από τον κλάδο για να μεταφέρουν το σφυγμό και τις αγωνίες των συναδέλφων στο ΠΥΣΔΕ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 13/11/2007
Αναφέρομαι στην έκθεση εικαστικών δημιουργημάτων των καθηγητών που διοργανώνεται από την ΕΛΜΕ και το Γρ. Πολιτιστικής υπευθύνου της Β/θμιας Εκπαίδευσης, τις συν/σες Αγγελική Ζαχαράτου και την Ελένη Φαραγκουλιτάκη.
Πριν εννιά χρόνια διοργανώθηκε η πρώτη έκθεση εικαστικών δημουργημάτων των εκπαιδευτικών Β/θμιας Εκπαίδευσης.
Η έκθεση διοργανώθηκε από την ΕΛΜΕ στο πλαίσιο των προσπαθειών της για έκφραση των συναδέλφων, για την βελτίωση της εικόνας των εκπαιδευτικών και για μια διαφορετική μορφή συνδικαλισμού.
Η πρώτη έκθεση όπως και οι άλλες που ακολούθησαν, στηρίχθηκαν με διάφορους τρόπους από την ΕΛΜΕ (χάπενινγκ, ποιητικές και μουσικές βραδιές), είχαν πολύ μεγάλη απήχηση στην κοινωνία, συσπείρωσαν τους συναδέλφους και ήταν ουσιαστικά η αρχή του πειράματος που διαρκεί τα τελευταία 10 χρόνια στην ΕΛΜΕ Ηρακλείου.
Είναι σημαντικό οι εκπαιδευτικοί να δημιουργούν, να εκθέτουν και να εκτίθενται. Ακόμη σημαντικότερο είναι η συλλογική έκθεση υπό την αιγίδα των φορέων μας, προκαλεί ερεθίσματα και μέσα από τη συνάθροιση και το πανηγύρι δημιουργεί συλλογικότητες, και βοηθάει στη συσπείρωση.
Πρέπει όλοι οι εκπαιδευτικοί να επισκεφτούμε την έκθεση, να τιμήσουμε τους συναδέλφους και να απολαύσουμε τα έργα τους.
Συγχαρητήρια συνάδελφοι και του χρόνου να είστε καλά.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 12/11/2007
