Πριν από επτά χρόνια τέτοιες μέρες διεξάχθηκε από τους φορείς της Βθμιας εκπδσης του ν Ηρακλείου το συνέδριο που αφορούσε την ελληνική γλώσσα
Δεν θα γινόταν αν δεν το αγκάλιαζαν με θέρμη όλοι συνάδελφοι και οι φορείς της κοινωνίας του Ηρακλείου, δεν θα είχε τόσο μεγάλη επιτυχία αν δεν συμμετείχαν μαζικά οι συνάδελφοι στις εργασίες και διαδικασίες του
Ήταν μια από τις κορυφαίες στιγμές της Βθμιας εκπδσης
Δεν υπήρχαν κύριοι και δευτερεύοντες φορείς για την διοργάνωση του
Ας το κρατήσομε έτσι , και να μην το μιζεριάζομε με κύριους και δευτερεύοντες. Τα πρακτικά είναι μια σημαντική δουλειά, ακόμη περισσότερο για όσους πιστεύουν στην αξία τους ή προσδοκούν από αυτά. Κάποιοι άνθρωποι μόχθησαν πάρα πολύ για την έκδοση τους, να τους το αναγνωρίσομε, αλλά να μην ξεχνούμε ότι αν δεν γινόταν το συνέδριο δεν θα υπήρχαν τα πρακτικά
Προσωπικά θάθελα μόνο να ευχηθώ κι σε άλλα μεγαλύτερα συνέδρια και να αναφερθώ με την ευκαιρία του δημοσιεύματος στη συμβολή του Ζαχαρία Κατσακού στην επιτυχία του συνεδρίου με τη συγνώμη μου που δεν τον θυμήθηκα στο προηγούμενο δημοσίευμα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 16/10/2008
Το τηλεφώνημα ήταν από το Παντελή το Μπικάκη προκειμένου να με ενημερώσει για την εκδήλωση που θα γίνει στις 11 του Οκτώβρη όπου θα παρουσιασθούν τα πρακτικά του συνεδρίου “η ελληνική γλώσσα η συμβολή της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι , μέθοδοι και εργαλεία για την εκμάθηση της” που διεξάχθηκε στο Ηράκλειο τον Οκτώβρη του 2001.
Άνοιξη του 2001 η Ένωση Φιλολόγων φιλοξενούσε κάποιους ελληνιστές , στην αποχαιρετιστήρια βραδιά πήγα κι εγώ ως πρόεδρος της ΕΛΜΕ , μέσα στη γενική κατήφεια του αποχαιρετισμού, ύψωσα το ποτήρι και αντί για πρόποση είπα δύο λόγια παρηγοριάς “μη στενοχωριέστε και του χρόνου η ΕΛΜΕ θα διοργανώσει ένα συνέδριο Ελληνιστών από όλο τον κόσμο, οπότε θα βρεθούμε ξανά όλοι μαζί και με πιο μεγάλη παρέα”. Λες και ήταν και οι εφτά ουρανοί ανοικτοί, το σύμπαν ολόκληρο συνέβαλε για να γίνει
Η Σοφία η Μουστεράκη το πήρε, το μετέφερε στη Δνση Β/θμιας εκπδ/σης , ο δν/της ο Παντελής ο Μπικάκης το έκανε δικό του, η Μαρία η Φραγκιαδάκη και το ΔΣ της ΕΦΝΗ το αποδέχτηκαν με πολύ μεγάλη χαρά, οι σχολικοί σύμβουλοι των φιλολόγων Μαρία Κοξαράκη και ο Αντώνης Σανουδάκης, ο προϊστάμενος κ. Παπαδάκης Κωστής, η Αγγελική η Ζαχαράτου , ο δημοσιογράφος ο Ηρακλής ο Γαλανάκης, για να μην τα πολυλογώ δεν υπήρξε συνάδελφος και γενικότερα Ηρακλειώτης που να ζητήσαμε την βοήθεια του και που δεν ανταποκρίθηκε με πολύ θέρμη.
Έτυχε η χρονιά να έχει κηρυχθεί ως το έτος γλωσσών για την Ευρώπη με έμφαση στις ολιγότερο ομιλούμενες και το πράγμα έδεσε.
Διεξάχθηκε ένα καταπληκτικό επιστημονικό συνέδριο, ήρθαν 120 πανεπιστημιακοί ελληνιστές από όλο τον κόσμο ακόμη και από τη μακρινή Χιλή και για τέσσερις μέρες παρουσίασαν τις εισηγήσεις τους, κατέθεσαν τους προβληματισμούς του , τις εμπειρίες τους και συζητούσαμε για την ελληνική γλώσσα και τους τρόπους διάδοση της στα πέρατα της οικουμένης
Ήταν ένα πολύ γόνιμο συνέδριο και οι ελληνιστές που είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές του “ελληνικού” όπως περίτρανα διαπιστώσαμε ποικιλοτρόπως, έφυγαν ενθουσιασμένοι και ενθαρρυμένοι στο έργο τους. Φέτος σε με μια θεατρική παράσταση της θεατρικής μας ομάδας στο Ίνι με πλησίασε ένας κύριος και με τα ερασμιακά σχεδόν ελληνικά του με χαιρέτησε και μου είπε ότι με θυμόταν στο συνέδριο
Παράλληλα είχαν διοργανωθεί βραδιές με τις ομάδες της ΕΛΜΕ, το σύλλογο “Αρτεμησία”, και γλέντια ελληνικά, όπου με καμάρι διαπιστώναμε ότι οι “ξένοι” ήξεραν την ελληνική μουσική και τραγουδούσαν καλύτερα τα ελληνικά τραγούδια από μας.
Ήταν ένα αξέχαστο τετραήμερο για όλους τους εκπαιδευτικούς και η Β/θμια εκπδ/ση ήταν με πολύ θετικό τρόπο στο επίκεντρο της κοινωνίας του Ηρακλείου.
Η έκδοση των πρακτικών είναι προσωπική επιτυχία του Παντελή, γνωρίζω ότι μόχθησε πάρα πολύ γιαυτό, δεν πτοήθηκε ακόμα και από τα μικροπειράγματα μου ότι “σημασία έχουν κυρίως αυτά που καταγράφονται στη κοινωνική συνείδηση”. Νάναι καλά, πολυετή και καλοφάγοτη σύνταξη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 8/10/2008
Μια που φέτος για το συνδικαλισμό μας είναι χρονιά εκλογών, ίσως να πρέπει να κατατεθούν κάποιες σκέψεις και προβληματισμοί, όσον αφορά τη κατάρτιση των ψηφοδελτίων των παρατάξεων.
Αντιλαμβάνομαι, την έχω βιώσει άλλωστε πολλές φορές ,την αγωνία όσων έχουν την ευθύνη για τη συμπλήρωση των ψηφοδελτίων.
Αγωνιούν να καταρτίσουν ένα πλήρες ψηφοδέλτιο με15 υποψηφίους για το Διοικητικό και 8 για το εποπτικό συμβούλιο και εντυπωσιακά, πολυπληθή ψηφοδέλτια για τις άλλες εκλογές μας (συνέδριο και υπηρεσιακά συμβούλια). Οπωσδήποτε δύσκολο εγχείρημα στην εποχή μας που η διαθεσιμότητα και η διάθεση για στράτευση δεν περισσεύουν, όμως στην προσπάθεια τους δεν πρέπει να κάνουν καμία έκπτωση, δεν είναι άλλωστε υποχρεωτικό να είναι πλήρες ή εντυπωσιακό το ψηφοδέλτιο.
Οι πατάξεις πρέπει να είναι διαρκώς ένα βήμα μπροστά από την μέση διάθεση του κλάδου, να αντιλαμβάνονται τις αγωνίες του και τις δυσκολίες του, να μην επιχειρούν τίποτα για το οποίο δεν συμφωνεί ή δεν έχει τη δύναμη να ανταποκριθεί ο κλάδος, όμως πρέπει διαρκώς να μπολιάζουν και να προωθούν αυτή τη μέση διάθεση.
Όσοι καθορίζουν στις παρατάξεις, όσοι συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια, άρα αποδεικνύουν την διάθεση τους να εκπροσωπούν τους εκπδκους στην κοινωνία και στον οργανωμένο συνδικαλισμό μας ,πρέπει να σηματοδοτούν με την διαδρομή τους στην εκπδ/ση και στον συνδικαλισμό σε όλες τους τις εκφάνσεις.
Το όπλο της απεργίας πρέπει να είναι το έσχατο όπλο για τις διεκδικήσεις μας και πρέπει να χρησιμοποιείται με πολύ μεγάλη φειδώ, ανάλογη άλλωστε ήταν και η πρακτική μου ως πρόεδρος της ΕΛΜΕ.
Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία της απεργίας και δεν έχω ποτέ αποκαλέσει ή θεωρήσει συνάδελφο που δεν απεργεί ως απεργοσπάστη, έκανα όμως ως πρόεδρος της ΕΛΜΕ τα πάντα, προκειμένου να πεισθεί και να συμμετέχει στην απόφαση του κλάδου.
Δεν είναι όμως σωστό, δεν προωθεί το κλάδο, δεν βοηθά στην υλοποίηση των όποιων αποφάσεων όταν συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια συνάδελφοι που δεν απεργούν, τουλάχιστον στις σημαντικές απεργίες ,που εν τέλει δεν εφαρμόζουν τις αποφάσεις του κλάδου.
Πως θα εμπνεύσουν , πως θα ζητήσουν από τους συναδέλφους να ακολουθήσουν αποφάσεις όταν οι ίδιοι έχουν δώσει διαφορετικό παράδειγμα.
Οι παρατάξεις θα πρέπει να δεσμευτούν σαυτή τη λογική και το ΔΣ της ΕΛΜΕ ίσως να πρέπει να συστήσει μια διαπαραταξιακή επιτροπή και να ελέγξει τα ψηφοδέλτια.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ – 1/10/2008
